Przy tej samej temperaturze na termometrze w jednym bucie stopa wytrzymuje całą drogę do pracy, a w drugim marznie po kilku minutach. Różnica wynika zwykle z ocieplenia, czyli z warstwy, którą wyłożone jest wnętrze. W ocieplanym botku to ona decyduje, czy para obsłuży jesienne przymrozki, czy poradzi sobie także przy mrozie, i od niej zależy, jak stopa czuje się po kilku godzinach w ogrzewanym pomieszczeniu. Warto więc wiedzieć, czym wyściółki różnią się między sobą i jak ocenić je jeszcze przed zakupem.
Co ocieplenie w botku właściwie robi
Ocieplenie w botku nie jest źródłem ciepła. Warstwa wyłożona w środku zatrzymuje ciepło, które wytwarza sama stopa, bo powietrze uwięzione między włóknami słabo przewodzi je na zewnątrz. Stąd praktyczny wniosek: liczy się nie tylko materiał, ale też to, czy warstwa utrzymuje objętość, czy też zbija się na płasko po kilku tygodniach noszenia. Puszysta warstwa izoluje lepiej niż zbita w tej samej grubości. Przy wilgotnym powietrzu i wiatrze temperatura odczuwalna jest niższa od tej, którą pokazuje termometr, dlatego ocieplany botek bywa potrzebny wcześniej w sezonie, niż wynikałoby z samej prognozy.
Czym wykłada się wnętrze ocieplanego botka
Wnętrze zimowego botka wykłada się zwykle syntetycznym włosem, runem polarowym albo wełną, często w mieszance z włóknami sztucznymi. Włos i polar trzymają ciepło przy niewielkiej wadze i szybko schną, co ma znaczenie przy mokrym śniegu i odwilży. Wełna lepiej radzi sobie z wilgocią, bo przyjmuje jej trochę bez uczucia mokrej stopy, za to dłużej schnie i wyraźniej pogrubia wnętrze buta. Warto przy tym sprawdzić, czy warstwa obejmuje całą stopę, razem z okolicą palców i wkładką, bo wykończenie samej górnej krawędzi cholewki daje wrażenie ciepła, a nie izolację.
Ocieplenie dobrane do temperatury i godzin na dworze
Dobór ocieplenia zaczyna się od pytania, ile czasu stopa rzeczywiście spędza na zewnątrz. Przy kilku stopniach powyżej zera i krótkich odcinkach między domem, autobusem i biurem wystarcza cienka, miękka wyściółka, a grubsza warstwa zaczyna wtedy przeszkadzać. Przy mrozie i dłuższym czekaniu na przystanku proporcje się odwracają, bo dodatkowa warstwa daje wtedy odczuwalną różnicę. Jeżeli ocieplany botek ma być jedyną parą na cały sezon, warto dobierać go do chłodniejszej części zimy, a nie do średniej pogody z kilku miesięcy. Pomaga tu obserwacja z poprzedniej zimy, a nie sama prognoza.
Ocieplane botki damskie w ofercie Suzana.pl
Sklep Suzana.pl wydziela obuwie z wyłożonym wnętrzem do osobnej kategorii, a to wygodne, bo samej wyściółki nie widać na zdjęciu produktowym. Zgromadzone tam botki ocieplane damskie , czyli ponad dziewięćset par, przegląda się, zawężając wybór filtrem wkładki, który rozdziela ocieplenie polarowe, kożuszek, cienką ocieplinę oraz połączenie cienkiej ociepliny z kożuszkiem. Rodzaj ocieplenia jest tu więc kryterium wyboru, a nie informacją do wyszukania w opisie, co przy tej kategorii ma znaczenie, bo samo słowo ocieplane mówi mniej niż nazwa materiału. Gdy decyzja nie jest jeszcze zawężona do jednego fasonu, wygodniejsze bywa wejście na stronę Suzana.pl i dojście do ocieplanych modeli dopiero potem. Taki punkt wyjścia porządkuje przegląd według warstwy w środku buta, a nie według samego fasonu.
Wilgoć, która powstaje wewnątrz botka
Część wilgoci w ocieplanym botku nie pochodzi z zewnątrz, lecz z samej stopy, która przez cały dzień oddaje parę wodną. W bucie zabudowanym i wyłożonym grubą warstwą para nie ma łatwej drogi na zewnątrz, więc osadza się w wyściółce. Zbiera się przy tym łatwiej pod wkładką niż przy krawędzi cholewki. Wilgotna wyściółka izoluje słabiej niż sucha, bo woda przewodzi ciepło znacznie lepiej niż uwięzione między włóknami powietrze, i stąd bierze się uczucie chłodu w bucie uznanym za bardzo ciepły. Przy codziennym noszeniu równie ważne jak grubość warstwy jest więc to, czy wnętrze zdąży wyschnąć do następnego dnia.
Skarpeta jako część ocieplenia botka
Ocieplenie buta i skarpeta działają razem, dlatego jedno dobiera się z myślą o drugim. Przymiarka w cienkiej stopce zawyża wrażenie zapasu w środku, więc ocieplany botek mierzy się w skarpecie o grubości zbliżonej do tej noszonej zimą. Materiał skarpety ma przy tym znaczenie podobne do materiału wyściółki: wełna i mieszanki z wełną odprowadzają wilgoć lepiej niż gęsta bawełna, która po spoceniu zostaje mokra na stopie. Przy umiarkowanym ociepleniu łatwiej dopasować but do pogody, bo skarpetę można zmienić, a warstwy wszytej w but już nie. Dwie skarpety o różnej grubości dają dwa zakresy ciepła w jednym bucie.
Kiedy ocieplenie okazuje się za grube
Zbyt ciepły botek poznaje się po tym, że stopa poci się już w drodze do pracy, a nie dopiero po dłuższym marszu. Wilgotna wyściółka nie zdąży wyschnąć przez jedną noc, więc następny dzień zaczyna się w bucie wilgotnym od środka, a wilgotne wnętrze daje mniej ciepła, niż wynikałoby z grubości warstwy. Gruba wyściółka zabiera też miejsce w środku, więc na stopę nie wchodzi już cieplejsza skarpeta, choć właśnie ona przydaje się w mroźne dni. Przy pracy w ogrzewanym wnętrzu rozsądniejsze bywa umiarkowane ocieplenie, uzupełniane skarpetą dobraną do danego dnia.
Suszenie wyściółki po mokrym dniu
Po dniu w śniegu albo w deszczu wnętrze ocieplanego botka potrzebuje więcej czasu niż jego wierzch. Wkładkę warto wyjąć, bo pod nią wilgoć utrzymuje się szczególnie długo, a cholewkę rozpiąć i rozchylić, żeby powietrze dochodziło do wyściółki na całej długości. Suszenie przebiega w temperaturze pokojowej, z dala od kaloryfera i nawiewu gorącego powietrza, bo w wysokiej temperaturze włókna zbijają się i warstwa traci objętość, czyli dokładnie tę cechę, dla której została wszyta. Wyściółki nie pierze się też ani nie moczy celowo, bo rozmoczone włókna trudniej wracają do pierwotnej grubości.
